Czarodziejski oręż dawał swojemu panu władzę i nieśmiertelność - podczas dwunastej bitwy na górze Mons Badonis sam Artur zgładził 960 wrogów.
Marzenie o cudownej broni, która pokona każdego wroga, a swemu posiadaczowi zapewni bezpieczeństwo, należy do najstarszych ludzkich pragnień. Czasem się spełniało, przynajmniej w legendzie. Nikt nie jest w stanie wyjść bez szwanku z dwunastu bitew i tylko w jednej z nich zabić niemal tysiąc rycerzy, ale przez całe Średniowiecze wierzono, że jest to możliwe. Znano nawet imię bohatera, który tego dokonał - Artur. I broń, którą się posługiwał - cudowny miecz Excalibur.

Nazwa tej niezwykłej broni oznaczała w języku celtyckim "tnący stal". Wystarczyło jedno uderzenie, by z broni przeciwników pozostawały kikuty. Pochwa miecza działała jak niewidzialny pancerz odbijający ciosy. Nic więc dziwnego, że średniowieczne rycerstwo zaczytywało się opowieściami o królu Arturze tak jak dzisiejsi miłośnicy techniki wojskowej historiami o broni laserowej i rakietach samosterujących. A poeci dostarczali im wciąż nowych podniet.

Król Artur to postać wyjątkowo uszczęśliwiona przez historię. Gdy żył, nie wzbudzał większego zainteresowania, był niewiele znaczącym władcą celtyckich Brytów. Po śmierci popadł w zapomnienie. Pięć wieków później jednak bardzo łaskawie potraktowali go w swoich dziełach o historii królów brytyjskich kronikarze Nennius i Goeffrey of Monmouth. Zainspirowali tym autorów romansów rycerskich, którzy wybrali Artura na swego bohatera, połączyli jego życiorys z barwnymi mitami Celtów i stworzyli żywą do dziś legendę.

Zdradziecka Morgana W opowieściach o królu Arturze pojawiają się dwa miecze. Oba ofiarowała ludzkości Pani z Jeziora, pozaziemska istota, która przybywa, by wręczyć dary lub udzielić rady, po czym znika w zaświatach. Pierwszy przekazała za pośrednictwem wielkiego czarodzieja Merlina, polecając, aby dał go mężowi potrafiącemu rządzić mądrze i sprawiedliwie.

Wybrańcem okazał się Uther, który jednak zawiódł zaufanie. Wdawał się w romanse i wojny, a krótko po spłodzeniu syna - Artura - zmarł, pozostawiając kraj pogrążony w chaosie. Nieszczęście mogło być jeszcze większe, gdyby któryś z pretendentów do władzy przejął magiczny miecz. Merlin zabrał go więc i wbił w skałę.

Wielu próbowało go wyjąć, ale rzucone przez czarodzieja zaklęcie sprawiało, że mógł tego dokonać jedynie prawowity następca tronu Anglii.

Wychowywany w Dzikim Lesie Artur nie wiedział, czyim jest synem, był więc zaskoczony, gdy miecz okazał się posłuszny właśnie jemu. Wydobył go ze skały, objął władzę i przystąpił do zaprowadzania porządku. Musiał pokonać wielu wrogów wewnętrznych i zewnętrznych. W czasie jednej z bitew miecz pękł. Królestwo wydawało się stracone, jednak raz jeszcze z pomocą pospieszyła Pani z Jeziora. Tym razem osobiście przekazała oręż szlachetnemu władcy - to właśnie był Excalibur.

Odtąd już nikt nie mógł stanąć na drodze Artura. Tak długo, jak nosił magiczną broń przy sobie, był niepokonany i nieśmiertelny. Ukradła mu ją jednak przyrodnia siostra - czarodziejka Morgana. Z pomocą wiernych rycerzy król zdołał odzyskać miecz, ale złośliwa wiedźma zniszczyła pochwę chroniącą przed ciosami wroga. W kolejnym starciu Artur został ranny. Wiedział, że umiera i wiedział, jakie zagrożenie stworzy Excalibur w nieodpowiednich rękach. Dlatego przed śmiercią polecił wiernemu słudze Bedwyrowi oddać go Pani z Jeziora.

Bedwyr stanął nad wodą i poczuł żal. Dwukrotnie się zamachnął, jednak nie mógł się zdecydować na wrzucenie w głębinę tak cennego przedmiotu. Przy trzeciej próbie z toni wynurzyła się ręka w białej szacie i odebrała miecz.

Nikt już więcej nie zobaczył Excalibura, nikt też nie próbował go szukać. Pozostał jedynie w marzeniach, bo skoro zabrała go bogini, trudno przypuszczać, że nadal znajduje się na tym świecie.

Autor: Andrzej Mikorski (Focus.pl)

Prawa autorskie © . Wszelkie Prawa Zastrzeżone.

Opublikowane: 2005-06-10 (284 odsłon)